Dzwoniec zwyczajny

From Encyklopedia Zwierząt - Euroanimal

Dzwoniec zwyczajny, dzwoniec (Carduelis chloris, syn. Chloris chloris) – mały ptak z rodziny łuszczaków.

Zamieszkuje Europę, północną Afrykę i południowo-zachodnią Azję. Z reguły osiadły, ale część północnych populacji wędrowna – przeloty II–IV I IX–XI. W Polsce średnio liczny lub liczny ptak lęgowy, rozpowszechniony w całym kraju.

Cechy gatunku 

Wielkości wróbla. Upierzenie oliwkowozielone na wierzchu ciała, a zielonożółte na spodzie. Boki głowy szare. Ogon krótki, wyraźnie rozwidlony, czarny na końcu, a żółty u nasady. Dziób mocny, stożkowaty, barwy cielistej. Dzwońce są podobne do sikor.

Wymiary średnie 

• Długość ciała ok. 15 cm
• Rozpiętość skrzydeł ok. 27 cm
• Masa ciała ok. 28 g

Biotop 

Obrzeża borów i lasów mieszanych, parki, aleje, śródpolne zadrzewienia.

Gniazdo 

W okółku młodego drzewka, przeważnie świerka. Bardzo dobrze osłonięte i umieszczone na wysokości od 1,5 do 4,5 m na ziemią.

Jaja 

W maju pierwszy lęg, a w czerwcu drugi. Składa od 4–6 różnobiegunowych jaj o średnich wymiarach 14x20 mm, z tłem szarobiałym i nielicznymi ciemnoczerwonymi plamkami.

Wysiadywanie 

Od złożenia ostatniego jaja trwa przez okres od 13–14 dni. Pisklęta wylatują z gniazda po ok. 2 tygodniach.

Pożywienie 

Przeważnie nasiona chwastów, i świeże pędy roślin, głównie oleistych. Zimą również owoce jarzębiny.

Ochrona 

Na terenie Polski gatunek ten jest objęty ścisłą ochroną gatunkową.

tekst na licencji GNU Free Documentation License, pierwowzór pochodzi ze strony Wikipedii

Jeśli chcesz otrzymywać od nas informację o nowych artykułach w naszym serwisie, zarejestruj się .