Jokohama
From Encyklopedia Zwierząt - Euroanimal
Spis treści |
[edytuj] Rys historyczny
Kura rasy Jokohama, jak wskazuje jej nazwa, pochodzi z Japonii (Jokohama to port i miasto w pobliżu Tokio). Japończycy nie przyznają się jednak do stworzenia tej rasy i nie ustalili dla niej wzorca. Wiadomo, że pierwsze kurki „jokohamki” trafiły do Europy w 1864 roku za pośrednictwem francuskiego misjonarza Girada. Nazwę nadano im już we Francji. Obecny wygląd tych atrakcyjnych ptaków zawdzięczamy europejskim hodowcom, którzy wyhodowali je na bazie materiału zarodowego przywiezionego z Japonii. Obecnie kury rasy Jokohama są popularne na całym świecie, w tym także w Polsce.
[edytuj] Budowa
Jokohama jest jedną z najatrakcyjniejszych kur długoogoniastych. Jej ciało jest wydłużone, a efekt ten potęguje jeszcze długi, bogato upierzony, noszony poziomo ogon o długich, wąskich sierpówkach. Sylwetka jokohamki odznacza się bażancią gracją i elegancją. Siodło u koguta jest bardzo obficie upierzone, długie i wąskie pióra niemal dotykają ziemi. Kury także mogą poszczycić się pięknym ogonem – co prawda nie tak długim, jak u kogutów, ale o ładnie wydłużonych, łukowatych piórach szczytowych. Głowę samca zdobią niewielkie dzwonki i korale oraz malutki, orzeszkowy grzebień umieszczpny z przodu.
[edytuj] Barwa i rysunek
Najczęstsze ubarwienie to białe lub białe z rudo zabarwionymi barkami (niegdyś nazywane białym z rudym siodłem, co było mylące, gdyż siodło u tej rasy jest zawsze białe). Białe z rudymi barkami mogą mieć charakterystyczne, biało nakrapiane koniuszki brązowych piór na piersi.
[edytuj] Hodowla
Kury rasy Jokohama nie są szczególnie łatwe w hodowli. Potrzebują dużo przestrzeni, ich wybieg powinien być czysty i suchy. Z powodu pięknego, długiego ogona muszą mieć zapewnione specjalne warunki w kurniku – ich grzędy powinny być umieszczane około metra nad ziemią, a podłoga musi być zawsze czysta. Trzeba ją regularnie sprzątać, podobnie zresztą jak podłoże wybiegu. W innym przypadku pióra ogona ulegną szybkiemu i trwałemu zabrudzeniu.
Koguty bywają agresywne w stosunku do ludzi i siebie nawzajem. Jeśli na jednym wybiegu znajduje się kilka samców, hodowca ma marne szanse na utrzymanie doskonałego wyglądu piór każdego z nich. Ozdobne, wspaniale upierzone samce powinny być więc trzymane oddzielnie.
Jokohamki nie spełnią tez oczekiwań hodowców, którzy oczekują od kur dużej nieśności. Kury te są słabymi nioskami, a ich jaja są raczej małe. Mają za to silny instynkt lęgowy i mogą być dobrymi mamkami.
autor: Kamila, MaWi A.I. na podstawie książki: "Encyklopedia kur ozdobnych" Esther Verhoef, Aad Rijs
[edytuj] Więcej informacji
[edytuj] Galeria
[edytuj] Ogłoszenia
[edytuj] Hodowle
[edytuj] Forum
[edytuj] Wpisz swoje uwagi do tego artykułu
[edytuj] Przeczytaj też
Jeśli chcesz otrzymywać od nas informację o nowych artykułach w naszym serwisie, zarejestruj się .
