Nimfa

From Encyklopedia Zwierząt - Euroanimal

Nimfa (Nymphicus hollandicus) to jedna z najpopularniejszych papug hodowanych w Polsce. Należy do rodziny kakadu, jest średniej wielkości, żyje do 20 lat. Sympatyków zyskuje swoim radosnym, bezproblemowym usposobieniem, łagodnością i wdziękiem. Bywa zarówno domowym ulubieńcem, jak i ptakiem hodowlanym trzymanym w wolierach. Chętnie i łatwo rozmnaża się, nie jest trudna w hodowli.

[edytuj] Pochodzenie

Nimfa pochodzi z Australii, gdzie zamieszkuje tereny centralne (zwane Ziemią Papug). Po raz pierwszy w Europie (a konkretnie we Francji) pokazano ją około 1840 roku. Podobnie, jak papużka falista, została szybko rozmnożona w niewoli. Pierwsze doniesienia na ten temat pochodzą z 1858 roku. W Polsce popularna stała się w latach 60. XX wieku.

[edytuj] Wygląd

Nimfy mierzą od 28 do 32 cm, rozpiętość ich skrzydeł to 40-50 cm, waga - do 90 g. Pióra tułowia mają kolor szary lub szafirowy, lekko jaśniejszy na brzuchu i piersi. Niektóre osobniki mają na karku i grzbiecie niebieskie prążki. Górne sterówki i pióra pokrywowe ogona mają barwę szarą z niebieskim nalotem. Dolne sterówki są szarożółte, dziób i nogi ciemnoszare. Ogon długi, u samic od spodu poprzecznie prążkowany. Głowa, policzki i czub w intensywnym, żółtym odcieniu, u samic z szarym nalotem. Na policzkach obu płci występuje pomarańczowo-czerwona, owalna plama.

Obecnie w wyniku krzyżówek powstaje wiele mutacji, z czego najpopularniejsza jest odmiana lutino (biała z cytrynowożółtą głową), a także cynamonowa (brązowa z żółtą głową), białogłowa (wszystkie kolory, zawsze z biała głową), perłowa (efekt jasnych plamek - perełek na ciemniejszym tle) i całkiem biała.

[edytuj] Charakter

Nimfa to ptak łagodny, niekonfliktowy, spokojny. Można trzymać ją z innymi ptakami. Może mieszkać w domu, w dość dużej klatce, może też mieszkać w zewnętrznej wolierze. Jako domowy ulubieniec powinna mieć od czasu do czasu możliwość latania po pokoju. Woliera i klatka mogą być wykonane nawet z delikatnego materiału, nimfa nie ma zwyczaju niszczyć drewnianych elementów konstrukcji.

[edytuj] Rozmnażanie

Jest to ptak bardzo płodny, może przystępować do lęgu o dowolnej porze roku, jednak przy niskich temperaturach lęgi z reguły nie udają się. Aby zniechęcić ptaki do gniazdowania w zimie, warto zabrać z ich woliery budki lęgowe (i ponownie zainstalować je na wiosnę). Budki powinny być wykonane z drewna drzew liściastych, inne mogą mieć zbyt intensywny zapach i zniechęcać ptaki do zasiedlenia budki. Najlepsze wymiary budki to 20 cm długości, 20 cm szerokości i 35 cm wysokości. Wewnątrz trzeba umieścić szczebelki z drewna lub kawałek nieocynkowanej siatki, a na dnie - trociny.

Nimfa gotowa do gniazdowania musi mieć ukończone 18 miesięcy. Zbyt młode samice mogą mieć kłopoty ze złożeniem jaj, zaś zbyt młode samczyki - z zapłodnieniem partnerki. Łączone ptaki nie powinny być spokrewnione. Jeżeli dobrana przez hodowcę para nie akceptuje się, nie warto krzyżować jej na siłę. Nimfy dobierają się w pary na całe życie i to, w jaki sposób traktują się, nie zmieni się raczej z czasem.

Samica nimfy składa od 4 do 7 białych jaj, które wysiaduje na zmianę z samcem. Inkubacja jaj trwa 18 dni, po 28 dniach młode opuszczają gniazdo. Czasami dochodzi do wyskubywania piór u piskląt w gnieździe - jeśli hodowca to zauważy, powinien przenieść młode do osobnych pomieszczeń (gdy tylko nauczą się samodzielnie pobierać pokarm).

[edytuj] Pokarm i pielęgnacja

Nimfy nie są wymagające jeśli chodzi o pokarm. Podaje im się proso i kanar, kawałki jabłka, nasiona słonecznika oraz zielonki. Na początku lęgów ptakom należy podawać mieszankę jajeczną i wapno. Świeżo nabyte ptaki koniecznie należy odrobaczyć, gdyż mogą być zarażone nicieniami (i stanowić zagrożenie dla zdrowych ptaków w hodowli).