Categories Ptaki

Zima w wolierach – czy papugi i kanarki radzą sobie, gdy pada śnieg?

Wiele razy spotykam się z pytaniem. Czy papugi mogą przebywać cały rok na dworze? Lub jeśli ktoś widząc po raz pierwszy w środku zimy papugi na zewnątrz w wolierach, pyta:

NIE JEST IM ZIMNO?? Odpowiadam wówczas: Tak.

Ale czy faktycznie wszystkie gatunki mogą przebywać cały rok w naszym klimacie? Na te i kolejne nasuwające się pytania postaram się odpowiedzieć w treści poniższego tekstu. Hodowców papug, drobnej egzotyki, kanarków i drobiu ozdobnego z wieloletnim doświadczeniem z pewnością nie zaskoczę swoimi rozwiązaniami, ponieważ sam kiedyś byłem ich uczniem, więc w/w temat kieruje do osób ,które dopiero zaczynają swoją przygodę z hodowlą ptaków. Wbrew różnym opinią, zimowanie ptaków w wolierach zewnętrznych nie jest zbyt trudne, pod warunkiem ,że spełnimy kilka istotnych rzeczy. Mianowicie jeśli decydujemy się , aby ptaki zimowały cały rok w swoich klatkach, to taką decyzje podejmujemy już wiosna , najpóźniej latem ,gdyż niektóre gatunki trzeba już wcześniej na taką ewentualność przygotować ,czyli krótko mówiąc hartujemy je i odpowiednio karmimy. Co do rodzaju karmy nie różni się ona wiele od tej którą stosujemy dotychczas , ponieważ w okresie zimy wzbogacamy ja tylko nasionami oleistymi jak : słonecznik ,konopie. Natomiast naszym zadaniem przed zimą jest pokazanie ptakom wszystkich owoców i warzyw oraz zielonek ,które w zimie podamy ptakom co za tym idzie przyzwyczajenie ich do nich. W tej kwestii mamy prawdziwe pole do popisu , ponieważ w sezonie letnim jest cały wachlarz roślin , które mogą nam posłużyć w zimie. Jeśli mamy możliwość przygotowania mrożonek to doskonałym dodatkiem będzie jarzębina, którą po rozmrożeniu podajemy ptakom, jeśli dysponujemy nie ogrzewaną piwnicą to możemy praktycznie do wiosny przechować jabłka ,marchew, buraki czerwone, dynie, kapustę pekinkę, paprykę, z zielonek mamy dostępną cały rok gwiazdnice i dość długo liście babki lub mleczu. Kolejnym krokiem jaki musimy wykonać , to wymiana drążków w wolierach na dość grube lub nawet deski na których ptaki będą nocować. Dlaczego grube? I jak wielka średnicę mają osiadać nowe? Ktoś spyta, odpowiedź jest prosta chodzi tylko o wyeliminowanie jakichkolwiek odmrożeń palców, paznokci, czy niekiedy całych łap. Ptaki siadając na drążkach dużej średnicy nie mają możliwości objęcia go, więc łapki mają całkowicie płaskie i dogrzewają je w całości swoim brzuchem, na cienkich witkach i patykach tej możliwości nie maja i tu mamy pierwsze zagrożenie jaki grozi naszym ptakom w zimie W/w karma ma na celu pomoc ptakom nie tylko w pozyskaniu dodatkowych witamin z naturalnych ich źródeł, co umożliwić im napicie się z soków zawartych w owocach i warzywach. Wbrew pozorom ptaki są mądrzejsze niż nam się wydaje wystarczy tylko je obserwować i wyciągać właściwe wnioski. Cudu tu nie odkryjemy, że woda w zimie zamarza, więc musimy troszkę pomóc naszym pupilom, niektóre papugi z powodzeniem zjadają śnieg, kawałki lodu lub nawet kąpią się w ujemnych temperaturach, inne natomiast przy chwilowych odwilżach spijają krople wody z siatki lub elementów woliery. Tak więc mają różne upodobania. Przy kąpielach i zmianie wody w pojemnikach powinniśmy być przygotowani na pewne zagrożenia , gdyż niektóre ptaki mają tendencje do spania na pojemnikach z wodą i wówczas powinniśmy wymienić na takie , aby do nich nie przymarzły. Woliera również powinna być przygotowana na ewentualne osłonięcie jej przed silnymi wiatrami, może to być folia, plandeka, poliwęglan, czy szyby, ważne żeby ptaki miał dostęp do światła i możliwość wygrzania się w słońcu, niektórzy hodowcy mają woliery wyposażone schrony całkowicie zamknięte z możliwością wylotu na część otwarta w tego typu wolierach mają możliwość dogrzania ptaków na wet zwykłą żarówką lub małym grzejnikiem nie dużej mocy. Takie rozwiązanie pozwala utrzymać temperaturę w granicach 0* C, wobec czego woda nam nie zamarza ,a owoce i warzywa są dłużej dostępne do spożycia, zastosowanie żarówki wydłuża dzień ptakom dając więcej czasu na żerowanie, czyli pozyskanie energii na ogrzanie ciała. Hodowcy nie posiadający takich rozwiązań muszą po prostu baczniej obserwować ptaki. Wiele osób pyta jakie gatunki ptaków mogą być trzymane w wolierach, generalnie wśród hodowców przyjęło się takie powiedzenie .wszystkie australijskie. ,z powodzeniem można trzymać azjatyckie Aleksandretty, afrykańskie nierozłączki, żako, czy pochodzące z ameryki południowej największe z papug ary ,oczywiście najmocniejszymi ptakami są głównie ptaki których ojczyzną jest Australia np. rozelle, księżniczki, świergotki , faliste , nimfy ,modrolotki. Wymienione tutaj gatunki znoszą mrozy do -20*C bez oznak słabości Ary ,lory ,żako, konury, do -10*C wychodzą na część nie ogrzewaną poniżej tej tempretury wolą jednak pomieszczenia zamknięte. Moje zeberki, mewki, ryżowce nigdy nie narzekały na zimę w wolierach, jako ciekawostkę przytaczam historie jednego hodowców ,który w zimie na wolierach zewnętrznych trzymał amadynay wspaniałe!!! Innym sposobem w dogrzaniu się ptaków jest pozostawienie budek lęgowych jako schronu na noc do spania ,ptaki tulą się do siebie w ten sposób ogrzewają siebie i nie odmrażają sobie palcy. Można również na czas zimy do jednej woliery wpuścić więcej ptaków i zmusić metodą naśladownictwa niektóre z nich do pobierania pokarmu którego nie chciały wcześniej jeść, oraz do dogrzewania się siadając jeden przy drugim.

Zobacz także:  Optymalne terminy odrobaczania gołębi dla ich zdrowia i profilaktyki chorób

Cześć! Mam na imię Marta i od zawsze kocham zwierzęta – zarówno te domowe, jak i dzikie. Na tym blogu dzielę się swoją wiedzą, doświadczeniem i ciekawostkami ze świata fauny. Ukończyłem/am studia z zakresu weterynarii, a na co dzień pracuję jako behawiorysta zwierzęcy i opiekunka w schronisku.

Piszę o tym, jak dbać o zdrowie i dobre samopoczucie pupili, jak zrozumieć ich potrzeby oraz jak stworzyć z nimi silną więź. Znajdziesz tu porady dla właścicieli psów, kotów, gryzoni, a czasem nawet ptaków i gadów.

Ten blog to nie tylko pasja – to miejsce stworzone z miłości do zwierząt i z chęci pomagania innym w odpowiedzialnym opiekowaniu się swoimi czworonożnymi przyjaciółmi.